गजल
मनात प्रेम फुललं, स्वप्नात रंग रंगलं,
वास्तवात जातीनं, हृदय माझं तुटलं.
वास्तवात जातीनं, हृदय माझं तुटलं.
तुझ्या नजरेत डूबलो, विश्व सगळं विसरलो,
पण समाजाच्या भेदानं, मी स्वतःलाच हरलो.
पण समाजाच्या भेदानं, मी स्वतःलाच हरलो.
कधी हास्य, कधी आठवण, कधी रात्रीचा एकांत,
पश्चात्ताप साथीला, देतो मला हा त्रास खंत.
पश्चात्ताप साथीला, देतो मला हा त्रास खंत.
तुझं नाव ओठांवर, तरी मनात आहे अंतर,
जात वास्तवात हरलं, प्रेम राहिलं अपूर्ण कंतर.
जात वास्तवात हरलं, प्रेम राहिलं अपूर्ण कंतर.
कधी भेटशील का पुन्हा, त्या प्रेमाला जागवून?
की पश्चात्तापच राहील, माझं आयुष्य झुरवून?
की पश्चात्तापच राहील, माझं आयुष्य झुरवून?
-----आवल्या
